Αντίο Κύριε Βασίλη!!!! !!
Written by v.psychogios on 11/02/2026
Μεγαλώσαμε μαζί με τον Κύριο Βασίλη.
Μπαίνοντας στο καταφύγιο του Σ.Χ.Ο.ΒΕ. ήταν η μια απ’ τις τρεις – τέσσερις φιγούρες στο γραφείο στα δεξιά της εισόδου όπως έμπαινε κάποιος. Οι άλλοι δυο – τρεις, ο Κύριος Μιχάλης ο Μαρμαράς ο Αγαπημένος μας Πρόεδρος, ο Κυρ Αρίστος η Ψυχάρα του καταφυγίου, κάποιες λιγότερες φορές ο Κύριος Θεόφιλος, ο των γεύσεων άρχοντας σε καφέ και εστιατόριο μαζί με την κα Ιουλία.
Κάθε γενιά αθλητών του Σ.Χ.Ο.ΒΕ. έχει κάποια πρόσωπα αναφοράς στο συγκεκριμένο γραφείο, πρόσωπα που διαφέρουν από γενιά σε γενιά, από τις κοινές παρουσίες όμως, τις διαγενεακές ο Κύριος Βασίλης έχει βασική θέση.
Μας μεγάλωσε και ο Κύριος Βασίλης ο Μακρίδης. Βλέπω την φωτογραφία του κι ακούω την φωνή του, χαρακτηριστική, διεισδυτική, κοφτερή με νοιάξιμο πάντα…. . Πάντα όμως.
Το πράσινο – λαχανί Opel Kadett πιο χαρακτηριστικό δεν υπήρχε. Όταν το καλοκαίρι του ’87 πήγαμε για προπόνηση στην Αυστρία με τον Ανδρέα Παντελίδη, είδαμε στο πάρκινγκ του ξενοδοχείου ένα ίδιο Kadett, θυμάμαι λέγαμε 12χρονα – 13χρονα πιτσιρίκια: “ωχ ήρθε ο Μακρίδης αλλοίμονό μας”.
Πριν 6-7 χρόνια τον συνάντησα τελευταία φορά στο φράγμα του Αλιάκμονα σε αγώνες ρόλερ στο πλαίσιο της σχολής προπονητών χιονοδρομίας που παρακολουθούσα. Γλυκός, με την πιο χαρακτηριστική με εγρήγορση ηρεμία, έβλεπε τους αγώνες και το βλέμμα του σκάναρε τα πάντα. Είχα να το δω και να μιλήσω μαζί του δεκαετίες. Δεν θυμάμαι τί είπαμε, δεν θυμάμαι αν με θυμήθηκε καν, όμως η ενέργεια του ήταν αυτή που ήξερα.
Ήταν ο άνθρωπος του χιονιού.
Ήταν ο άνθρωπος της χιονοδρομίας, ήταν ο άνθρωπος του πιο υγιούς κομματιού του αθλητισμού. Υποστηρικτικός με τα παιδιά και την άθληση ως βασικό συστατικό της ζωής, της κοινότητας της χιονοδρομίας, της κοινωνίας μας.
Αυτό το γράφω με πλήρη γνώση και αίσθηση ότι τώρα, αυτή τη στιγμή, τα ενήλικα χέρια μου οδηγούνται από το μικρό μέσα μου παιδί. Αυτές τις αναμνήσεις φέρνει ο κος Βασίλης ο Μακρίδης.
Κάποια στιγμή πρέπει να ήταν μέσα ή τέλη ’90, σπούδαζα στην Αθήνα, σε κάποια επίσκεψη στην Βέροια πήγα για τρέξιμο στο Ε.Α.Κ. στο Μακροχώρι , φεύγοντας συναντηθήκαμε, σαν τώρα ακούω την φωνή του ”τί κάνουν οι χιονοδρόμοι;”
Κύριε Βασίλη,
καλή αντάμωση, ευχαριστώ που υπήρξατε και στην ζωή μου!!!! !!
β.ψ.
Από το f/b Σ.Χ.Ο Βέροιας
Αποχαιρετισμός…
Ο Αρχηγός μας δεν μένει πια εδώ…
Στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Βασίλη Μακρίδη η αθλητική κοινότητα της πόλης μας δέχεται ένα τεράστιο πλήγμα.
Τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν το μεγαλείο του ανθρώπου.
Υπήρξε ο πρωταθλητής που συμμετείχε μέχρι και σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, τότε που οι μπότες του σκι ήταν απλά ορειβατικά μποτάκια και τα ξύλινα σκι ήταν δεμένα στα πόδια και ο κίνδυνος ατυχήματος τεράστιος. Και τι ειρωνεία, έφυγε κατά την διάρκεια διεξαγωγής των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Μιλάνο και της Κορτίνα!
Έτρεχε Ελευθέρα Κατάβαση (Downhill) στον Όλυμπο, πριν καν γεννηθούμε οι περισσότεροι από εμάς… και τερμάτιζε… και κέρδιζε… και έβγαινε πρωταθλητής Ελλάδος!
Υπηρέτησε στις Δυνάμεις Καταδρομών ως αξιωματικός, τότε που οι συνθήκες ήταν πολύ σκληρές, μόνο και μόνο για να βρίσκεται κοντά στο άθλημα που αγάπησε και αγαπάμε.
Ήταν ο δάσκαλος, ο προπονητής, ο φροντιστής, ο οδηγός λεωφορείου, ο αρχηγός αποστολής, ο γραμματέας, ο υπεύθυνος καταφυγίου, ο υπεύθυνος γραφείων του Συλλόγου, ο αφέτης, ο κριτής, ο οργανωτής αγώνων, ο ακούραστος εργάτης … ήταν ο Αρχηγός μας!
Ήταν σε όλη του τη ζωή άνθρωπος του αθλητισμού. Εκτός από τη χιονοδρομία, αγάπησε και το μπάσκετ συμμετέχοντας μάλιστα πολλές φορές στο τουρνουά «Νοσταλγία», όντας ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης, αλλά τρέχοντας σαν έφηβος.
Συμμετείχε μέχρι πρόσφατα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Χιονοδρομίας Παλαιμάχων και σε διεθνείς αγώνες Masters, με αμέτρητες διακρίσεις.
Ύψιστη τιμή ήταν η επιλογή του για το άναμμα του βωμού των Ολυμπιακών Αγώνων της Πιονγκ Τσάνγκ (Κορέα 2018). Για όσους γνωρίζουμε το άθλημα της χιονοδρομίας, μπορούμε να πούμε ότι ήταν η κορυφαία επιλογή.
Έχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο του ΣΧΟ Βέροιας.
Τιμήθηκε το καλοκαίρι του 2024 από την Ελληνική Ομοσπονδία Χειμερινών Αθλημάτων για την συνολική προσφορά του στον αθλητισμό, μια βράβευση που την χάρηκε πολύ ο ίδιος.
Μεγάλωσε γενιές και γενιές αθλητών. Παράγοντας παλιάς κοπής. Πατρική φιγούρα για όλους μας.
Το κενό που αφήνεις κυρ Βασίλη είναι τεράστιο. Δεν αναπληρώνεται. Μας αφήνεις όμως και στην καρδιά και στο μυαλό μας μια γλυκιά ανάμνηση πλέον.
Αντίο κυρ Βασίλη!
Σε ευχαριστούμε για όλα!
Τα παιδιά σου.
Σύλλογος Χιονοδρόμων Ορειβατών Βέροιας
Ένα σχόλιο στο f/b του Σ.Χ.Ο Βέροιας
Εκτός από όλα τα παραπάνω φρόντισε να καταγράψει κάποιες σημαντικές στιγμές της Ελληνικής χιονοδρομίας. Εδώ επεξεργασμένο απόσπασμα από τους Πανελλήνιους αγώνες 1980.