Κόντρα στο ρεύμα

Τον γνώρισα πιτσιρικάς στα Εξάρχεια. Ήταν ένας τύπος διαφορετικός, ταλαντούχος, αποφασισμένος. Πολεμούσε μόνος του εναντίον όλων. Αγάπη, τιμή και μεγάλη κ@ύλα για σένα, γλυκιά μου Πάολα

ΤΟ 1981, Η ΠΑΟΛΑ ΡΕΒΕΝΙΩΤΗ έγραφε: «Επί πέντε χρόνια εκδίδομαι κάθε βράδυ στη λεωφόρο Συγγρού, στη λεωφόρο όπου αισθάνομαι τόσο έντονα την αγριότητα, τη μοναξιά και τη φρίκη αυτής της κοινωνίας». Η Πάολα συστήθηκε στον κόσμο με ειλικρίνεια στο κείμενο «Εγώ η πόρνη», στο πρώτο τεύχος του περιοδικού που η ίδια εξέδιδε. Στο «Κράξιμο».

«ΕΜΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ θα θέλαμε το “Κράξιμο” να διαβαστεί απ’ όσους έχουν κοινές ανησυχίες με ’μάς, απ’ όλους όσους θέλουν να μάθουν και να πουν για την ομοφυλοφιλία, αλλά και για τις φυλακές, την καθημερινή αποξένωση και την καταπίεση στην οικογένεια, στη δουλειά, στο σχολείο».

ΤΟ «ΚΡΑΞΙΜΟ» ΥΠΗΡΞΕ ένα από τα πρώτα και πιο ριζοσπαστικά έντυπα για την «ομοφυλόφιλη έκφραση». Ήταν ερωτικό και επαναστατικό. Φιλοξένησε κείμενα του Κώστα Ταχτσή, του Ηλία Πετρόπουλου και του Φελίξ Γκουαταρί. Δημοσίευσε ποιήματα της Κατερίνας Γώγου και συνεντεύξεις της Μαλβίνας Κάραλη, του Ντίνου Χριστιανόπουλου και του Χρόνη Μίσσιου. Συγκέντρωσε μαρτυρίες ομοφυλόφιλων και τρανς ατόμων. Σόκαρε με τις (ημι)γυμνές φωτογραφίες νέων αγοριών. Μίλησε για την ομοφυλοφιλία, την οροθετικότητα και την επιθυμία.

ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ που η πολιτική σκηνή της χώρας βροντοφώναζε για «Αλλαγή», που όμως δεν αφορούσε ούτε στο ελάχιστο την περιθωριοποίηση των ομοφυλόφιλων / τρανς ατόμων, που συνέχιζαν να ζουν υπό την απειλή ξυλοδαρμών, «παρεμβάσεων» της Αστυνομίας (που οδηγούσαν σε προφυλακίσεις) και πλήρους κοινωνικού αποκλεισμού.

ΓΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ ΔΩΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ κυκλοφορούσε σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία της Αθήνας, προκαλώντας την περιέργεια και τον καθωσπρεπισμό των περαστικών. Το 1983, η Πάολα μηνύεται από πρώην διοικητή της Ασφάλειας και τελικά καταδικάζεται σε φυλάκιση.

«ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΒΑΖΑ στα περιοδικά φωτογραφίες από στρέιτ αγόρια. Δεν βρέθηκε κανείς να διαμαρτυρηθεί. Και τώρα που τα βάζω στο Ίντερνετ, ποτέ κανείς δεν μου παραπονέθηκε. Ίσα-ίσα μου στέλνουν μερικοί “αχ ωραίος ήμουν, δεν την είχα δει αυτή τη φωτογραφία”. Δεν είχαν πρόβλημα. Αφού δεν κοιτούσαν την κάμερα. Εμένα κοιτούσαν. Με αγαπούσαν, με τον τρόπο τους.

»ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ, σε σχέση με ’μάς, η σημερινή γενιά είναι μια πολύ αντιερωτική γενιά. Δεν υπάρχει ερωτικός λόγος. Εμείς είχαμε την πολιτική της επιθυμίας. Πούστηδες μας λέτε; Όσο γεννάτε θα υπάρχουμε. Θα σας πάρουμε όλους. Κι αυτό κάναμε.

»ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ όταν έκανε τον κύκλο του. Για να συνεχίσει θα έπρεπε να βάζω διαφημίσεις, να τα έχω καλά με όλους και δεν μπορώ να τα έχω καλά με όλους.

»ΕΓΩ ΟΣΟ ΠΕΡΝΟΥΣΑ ΚΑΛΑ το έβγαζα αυτό το περιοδικό. Αν δεν περνούσα καλά, δεν θα ασχολούμουν. Όταν περνάς καλά, έχεις και περίσσευμα ψυχής. Και γι’ αυτό το έβγαζα. Δεν θα δεις σε κανένα τεύχος να κλαίω τη μοίρα μου κι ούτε την έκλαψα ποτέ». …………………………….