Ανθρώπινος

Έβλεπε σχεδόν καθαρά τις χημικές διεργασίες, τη ροή τους μέσα στον εγκέφαλό του. Η διάθεση άλλαζε.

Το αντιλήφθηκε τη στιγμή που δέχτηκε ένα ερέθισμα από έναν άλλο άνθρωπο. Δεν ήταν πως ο άλλος απευθυνόταν σ’ εκείνον, απλώς εκείνος ήταν εκεί, με τα αυτιά ανοιχτά.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή ένιωθε άσχημα με όλα. Με τον εαυτό του. Σχεδόν με κάθε κύτταρο του σώματός του.

Κι έπειτα, για ένα μόνο δευτερόλεπτο, άκουσε έναν συνάνθρωπό του να μιλά με περίσσια έπαρση.

Τότε οπτικοποίησε την αρνητική ροή μέσα στον εγκέφαλό του. Η κίνησή της σταμάτησε, σαν να ακινητοποιήθηκε.

Και αμέσως μετά είδε τη φορά της να αλλάζει, να κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση απ’ ό,τι μια στιγμή πριν.

Ένιωσε ξαφνικά καλύτερα. Η διάθεσή του μεταμορφώθηκε. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έγινε ένας πιο λειτουργικός άνθρωπος, με καθαρότερη σκέψη και θετική ενέργεια. Δεν είχε την έπαρση του άλλου ανθρώπου, που άθελά του, τον κινητοποίησε. Απλώς ένιωθε ξανά λειτουργικός.

Δεν κατάλαβε το γιατί. Κατάλαβε το πώς. Και, για πρώτη φορά, αυτό του ήταν αρκετό.