Με τα αντίο έχω θέμα

«Με τα αντίο έχω θέμα. Πάντα οι αποχαιρετισμοί μου ήταν ατσούμπαλοι, ατελείωτοι, συναισθηματικά φορτισμένοι, άγαρμποι. Δεν το ‘χω. Ιδιαιτέρως όταν πρόκειται για ανθρώπους, αλλά όχι μόνο…

Ένα περίεργο πράγμα, ενώ πάντα νιώθω ότι υπάρχει χώρος για το καινούριο – εμπειρίες, ανθρώπους, φίλες, έρωτες, αγκαλιές, αγάπες – ποτέ δεν ένιωσα ότι πρέπει για αδειάσω κάτι από τα παλιά για να μπουν τα νέα. Ίσως δένομαι παραπάνω απ’ ότι πρέπει, ενθουσιάζομαι, αφήνομαι και δεν τα πάω πολύ καλά με το face control και τις πόρτες ασφαλείας.

Έχω το κακό να βλέπω καλές προθέσεις. Δένομαι και νιώθω τους αποχωρισμούς σαν κομμάτια μου που ξεκολλάνε, πολλές φορές με βία. Και μου αφήνουν αναπάντητα πως και γιατί. Φέτος είχα αρκετούς. Και έμαθα, με δυσκολία, εκτός από το να αφήνομαι και να αφήνω. Είδα πως αλλιώς δεν γίνεται. “Μα ήμασταν “φίλοι”, μα δεν μπορεί να γελάστηκα έτσι, μα ήταν έρωτας, μα ανήκουμε στην ίδια “κοινότητα”, μα η θέση μας είναι μαζί, μα άλλος είναι ο “εχθρός”. Αχ καλό μου μα δεν είναι πάντα έτσι κι ας έτσι φαινόταν. Το κοινό καλό δεν είναι πάντα και τόσο “κοινό”. Δεν μπορείς να συμπορεύεσαι με αυτό που σε τρώει από μέσα. Μαθήματα είναι όμως όλα.

Αφού τα είπα λοιπόν τα αντίο μου, τα οριστικά και τα προσωρινά, κάποια από τα οποία ήταν απώλειες πραγματικές μα και κάποια που ήταν λύτρωση, το αντίο στο χρόνο που φεύγει είναι εύκολο. Αφήνω τη χρονιά ελαφρύτερος. Εύχομαι για τη νέα χρονιά, το χώρο μέσα μας να τον διαχειριζόμαστε καλύτερα, να τον αφήνουμε για αυτούς, αυτές, αυτά που το αξίζουν κι ας μένει κενός μέχρι να βρεθούν. Καλύτερα ελεύθερος χώρος μέσα μας, παρά δια της βίας κατειλημμένος.

Δεν ξέρω αν σας βγάζει νόημα όλο αυτό.

Όπως και να ΄χει, καλή χρονιά.»

Ζακ Κωστόπουλος

31/12/2014

#Justice4ZakZackie

#newyear2026